انجمن علمی اقتصاد دفاع ایران فصلنامه اقتصاد دفاع و توسعه پایدار 3060-7531 10 37 2025 09 23 The Effect of Good Governance Indicators on Enhancing Energy Efficiency in Iran اثر شاخص های حکمرانی خوب بر ارتقاء بهره وری انرژی در ایران 149 175 3578 FA ابراهیم قائد دانشجوی دکترا، گروه اقتصاد، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. حسین نیاوند دکترا، گروه مدیریت مالی، دانشکده مدیریت و کسب و کار، دانشگاه میسور، کارناتاکا، هندوستان. یاور دشت بانی دکترا، گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران. Journal Article 2025 02 02 The main objective of this study is to examine the effect of good governance indicators on enhancing energy efficiency in Iran, from 1991 to 2022. To achieve this, the study employed Bayesian Model Averaging (BMA), Vector Autoregression (VAR), the Johansen-Juselius model, and the Vector Error Correction Model (VECM). Using BMA, 64 models based on six governance indicators were estimated, with the five highest-probability models identified for further analysis.<br />The most significant results were obtained in relation to key variables including rule of law, political stability and absence of violence/terrorism, voice and accountability, government effectiveness, control of corruption, and regulatory quality. Furthermore, the results from VAR, Johansen-Juselius, and VECM models confirm that the coefficients align with theoretical expectations and are statistically significant. The error correction term indicates that approximately 37% of short-term disequilibria are corrected each period, moving the system toward long-term equilibrium. In the long run, a 1% increase in rule of law, political stability and absence of violence/terrorism, voice and accountability, government effectiveness, control of corruption, and regulatory quality is associated with improvements in energy productivity by 6.25%, 2.15%, 4.95%, 2.78%, 0.93%, and 0.52%, respectively. Among these, the rule of law exhibits the most pronounced effect on energy efficiency compared to other indicators. هدف اصلی این مطالعه، بررسی اثر شاخص های حکمرانی خوب بر ارتقاء بهره وری انرژی در ایران طی دوره زمانی ۱۳۷۰ تا ۱۴۰1 است. در این راستا، از روش میانگین‌گیری بیزی(BMA) ، الگوی خود رگرسیون برداری (VAR)، مدل یوهانسن - جوسیلیوس و تصحیح خطای برداری (VECM) بهره گرفته شده است.<br />نتایج به‌دست‌آمده نشان می‌دهد که با استفاده از روش میانگین‌گیری بیزی، از بین 6 شاخص حکمرانی، 64 الگو برآورد شد و پنج مدل اول با بیشترین احتمال وقوع استخراج گردیدند. بهترین نتایج مربوط به مدل‌هایی بودند که شامل متغیرهای حاکمیت قانون، ثبات سیاسی و عدم خشونت/ تروریسم، حق اظهار نظر و پاسخگویی، اثر بخشی دولت، کنترل فساد وکیفیت قوانین و مقررات بودند. در ادامه، نتایج بر اساس الگوی خود رگرسیون برداری (VAR)، مدل یوهانسن - جوسیلیوس و تصحیح خطای برداری (VECM) نشان داد که اثرگذاری ضرایب متغیرها بر اساس مبانی نظری مورد انتظار بوده و از نظر آماری نیز معنادار می اشند. همچنین نتایج براساس ضرایب جمله تصحیح خطا، حاکی از آن است که در هر دوره 0/37 درصد از عدم تعادل کوتاه مدت، برای رسیدن به تعادل بلند مدت، تعدیل می شود و می توان بیان داشت که در بلندمدت، یک درصد افزایش در متغیرهای حاکمیت قانون، ثبات سیاسی و عدم خشونت/ تروریسم، حق اظهار نظر و پاسخگویی، اثر بخشی دولت، کنترل فساد وکیفیت قوانین و مقررات به ترتیب باعث افزایش 6/2549، 2/1513، 4/9458، 2/7798، 0/9298 و 0/5156 درصد در بهره وری انرژی می شوند و مشخص شد که از بین انواع شاخص های حکمرانی خوب اثر حاکمیت قانون بر بهره وری انرژی در مقایسه با سایر شاخص های حکمرانی بیشتر است. https://eghtesad.sndu.ac.ir/article_3578_659cb22bc5b9efc6f576d24f36fe6ba1.pdf